Les Miserables - Ruthie Henshall as a Fantine

I dreamed a dream

Ер бусаар чамайг чагнахад ...

Миний

Нүднээ оддын туяа тунарч

Харцанд саран гэрэл асаана

Чихнээ ертөнцийн чимээ ер бус шуугиж

Сэтгэлд наран дэндүү шинэхэн ургана

Би

Туяа тунарсан нүдээ өргөж

Гэрэл ассан харцаа тогтоон

Наран ургасан сэтгэлээ урсгаж

Ер бусаар чамайг чагнахад

Чи

Орчлонгийн босгоор ондоо алхаж

Зах хязгааргүй гүн рүү өнгийж

Од шүүрэлгүй гайхширч хоцрохдоо

Зүрхэндээ намайг атгах   биз ээ...

 

 

Намрын болзоо

Модны наана цаана чи бид хоёр

Мөд хагацах үдшийн болзоонд

Намар байгалын чимээг анирдан

Амьсгаа даран эгшин зогсном

             ***

Хөдлөх бүрий намрын дуунд цочин

Харцнаас харцанд үг солилцоно

Зүрх сэтгэлдээ чи бид хоёр

Зүгээр л нам гүмхэн уусна

            ***

Догдлол бялхсан царайд минь

Дуу алдам халуу төөнөх юм

Навчсыг чи шатаагаад байна уу

Навчсыг дагаж энд би ирсэн юмсан ...

               ***

 

Don McLean " Vincent "

"THE  SADNESS  WILL  LAST  FOREVER" ... ...

 

Харамсал

Надад зохиогүй зүрхээр

Өөрийгээ гоёсоноо

Хэзээ ч билээ гэнэт мэдрээд

Хачин ихээр өвдсөнсөн

               ***

Цаг хугацааны үнэн толинд

Тусгал нь зөрүү харагдахад

Тийм удаан сохор явсанаа

Тэмтэрч үзээд ухаан алдах шахав.

              ***

 

Хүсэл

Хоосоноос чимээ сонордож

Хайлан урсах юмсан

Зүүдэнд баригдамгүй хөнгөнөөр

Зүг бүрт нисэх юмсан

           ***

Усны өнгө болор аваас

Дуслыг нь алгандаа атгахсан

Цэцгийн шивнээ уянга  аваас

Уярч сонсоод уйлахсан

                ***

Тэврэн хайрлахад солонго энхрий юм бол

Тийм зөөлнөөр чамайг нэг илбэхсэн

Ертөнцийн гүнд амар амгалан юм бол

Ерөөс тэр  дуунд нэг тайвширахсан

                     ***

Нэгэн модны үндэс тийм бат бөх юм бол

Тийм хэлхээгээр энэ хоёр зүрхийг холбож нэг үзэхсэн

Эргээ хаялах далайн давалгааны энэ их шуугианыг

Эмзэг сэтгэлийн нам гүмээр эедүү нэг аргадахсан

                    ***

 

... ... ...

Амьдрал

Урсгал дагаж гүйгээд

Гүйгээд л

Урт амьдрал юм уу

           ***

Амьдрал хөшгөө татахад гуйвж

Алгаа дэлгэхэд нь гэрэлтэнэ

Унаж уйлаад босохдоо дуулна

           ***

Өөрөөсөө урвахад минь

Өнгөө  хувиргагч  цаг үе

 Надад туслав

        ***

Амсан хальтарсан

Миний амьдрал

Аль гэхийн тамтаг үгүй

Сэтгэл

Сэтгэлээ шидсэн юмсан

Сэмхэн нэг нь тосоод авлаа

Сэлүүхэн энэ байгалын чимээ юу

              ***

Зүрх минь ассан атлаа

Шатаж буй лаа адил

Урсан хайлна

            ***

Түүнд

Тэр  ойлгохгүйд, би баярланам, хачин

Түмэн  дүр эсгэвч

Тэр онохгүйг,  би мэднэм, сайхан

           ***

Түүнийг л явуулахгүй гэхдээ

Тэргэл сарыг

Дэргэдээ уяж хонолоо

          ***

 

Бороо

Бороо ширүүн асгарах чимээнээр

Цонхон тушаа гүйн очлоо

Сандарч үймэлдсэн хүмүүс

Цонхны цаана жиргэдэг 

Бяцхан болжмор яагаа бол?


Түгшилт мэдрэх сэтгэл минь

Орчлон цайран бүдгэрнэ

              ***

Гэнэтийн  бороо татран татарсаар

Гэгэлзэн сэрвэлзэн ажсаар

Гэгээрсэн мэт тайван алхах хүмүүс

Нисэн бууж болжмор харагдана

Гийсэн ертөнцийн төрхийг үзээд ...


Сэргэн хөгжлөө сэтгэл минь

Орчлон шинээр зурагджээ

               ***

 

Ойрхон байна, тэр минь!

Олон гуниг, шарханд энэлэвч

 Оргил сэтгэлд минь

 Гал асаж эхлэх

Одод хүрэлцэнэ.


Олоод очиход ойрхон байна, тэр минь!

Очис наадан нууцлаг дохиолохыг харлаа

                     ***

Шаналал , хөндүүрт ханасан ч

Цэвэр хоцорсон зүрхэнд минь

Солонго татсан байх

Цэцэгс  хөөрөн баясна.


Цаг нь ирсэн биз энүүхэнд байна, тэр минь!

Зөн билэг зөөлөн учирласаныг сонслоо

                      ***

 

Lao Tsu (МЭӨ 604) The Way

The Way

To know the Way

We go the Way

We do the Way

The way we do

The things we do

 

It's all   in front of you

But if you try   too hard too see it

You'll only become Confused

 

I am me

And you are you

As you can see;

 

But when you do

The things that you can do

You will find the Way

And the Way will follow you

            ***

 

Шөнийн аялгуу

Сарыг  тольдохуй

Сарнаас аялгуу урсаад л

Санааширсан сэтгэлд

Тайвшрал тусна

 

Оддын очисоор

Үдшийг дүрслэхүй

Оддын түрлэгээс

Цэнхэр  хөвсөлзөнө

Шөнийн диваажинд

Үдшийн хэмнэл орчилдож

Шүргээд өнгөрсөн хэдий ч

Үгүйлэгдсээр байгаа тэр л мэдрэмж

Сэмхэн дээрээс цагаахан хаялж

Сэтгэлийн гүн дэхь гуниг хорооно

                ***

Эгэл, танил бүхнээ хэнэггүй  орхиод

Эгэл бус зүг рүү нисэн одмоор оо...

                 ***

 

Хайкү гэж нэрлэе дээ...

Санаанд

Сая бодол

Одод хөглөрнө

     ***

Оддоор сүлсэн

Мөнгөн цайг

Оочин сууна

       ***

Модонд өлгөсөн

Нимгэн шижир

Намрын зул сар

       ***

Хорвоогоос би

Түмэн өнгө

Түүнэм

     ***

Гоо бүсгүйн

Цэвэрхэн царайнд

Гуниг даанч зохисонгүй

      ***

Хогийн саванд

Хаягдсан зүрх хэвтэнэ

Хилэнт хорвоо юм даа

      ***

Анир чимээгүй

Айдас хүрэм

Одод орилох шиг

        ***

Хүчит нэгэн царс

Булгаран унана

Өвсөд  шуугилдана

       ***

Консуэло л гэж бодном

Түүнийг би үргэлж таашгүй

Тэгээд Консуэло л гэж бодном

Түүний нууцлаг ертөнцөд

Би  дураар амьдарч

Түүний чимээгүй харцанд

Би нуугдан байдаг


Тэр миний гэсэн бүхнийг хайрлах

Тэр надаас илүү намайг  мэдрэх

Тэр яаж ийн чаддаг болохыг

Тэнгэр л магад тайлж хэлэх

Түмэн зүсийн айдастай тулан

Тэсэшгүй хэмээн бодогдох авч

Түүний дотор л би тайван орших


Түүний нүднээс би шинээр төрөхдөө

 Түүнийг  би Консуэло л гэж  бодсоор ...  ....

 

Хайр эндээс л эхэлдэг

Нарны цацраг

Нүдний туяатай огтлолцоход

Оддын гэрэл

Нулимсан дусалтай сүлэлдэхэд

Бороон шиврээ

Бодлын  гүнд уусахад

Цасан ширхэг

Хархан үсэнд  хайлахад

Хөнгөн гуниг

Харцтай чинь зөрөлдөхөд

Хайр  эхэлдэг !!!

Хаа хүрэх нь

Хамаагүй ээ

Хайр эндээс л эхэлдэг

             ***

 

... ... д

Бороо цонх даган урсаад л

Бодол сэтгэл сэмлэн урсаад л

Ханын цаг чаг чаг цохилоод л

Хайлган зүрх түг түг цохилоод л

                                             Хүлээлт

Хаврын чимээг ханзрах цаснаас сонсоод л

Хөөр баярыг хүүхдийн цангинах дуунаас сонсоод л

Хөх номин тэнгэрт хундан үүлс зөрөлдөөд л

Хотын гудамжинд би танихгүй хүмүүстэй зөрөөд л

         ***                         ***                    ***              

Нуурандаа шувууд биесээ даган урсаад л

Нүүрэнд минь гэнэтийн баясал тодроод л

Анир чимээгүйд  горхи хоржигнон урсаад л

Амьдралын далайд  би дэрвэлзэн урсаад л

         ***                    ***                      ***

Харанхуй ойд өнчин болжмор төөрөөд л

Хүрэх замаа олохгүй бяцхан хүү төөрөөд л

Хэн нэгний тал зүрх ижлээ эрж төөрөөд л

Хорвоогийн түмэн хуурамч дунд үнэн төөрөөд л

                                                           Төөрөгдөл

 

Тэр хайр

Дурлал над руу нүд ирмэсэн үдшүүдээс

Дурсамж дусалсаар сэтгэлд минь үерлэхэд

Дуугүйхэн зогсож догдлолоо дэмий л нуусан

Дэндүү гэнэн явсан он цаг мэдрэгдэнэ

Дутуу амссан дарсны лонх гунигаар  дүүрчээ


Аз жаргал дэргэд минь хоносон өдрүүдээс

Агшин бүрийн үзэгдэл нүднээ шивэрч

Алдаа амтагдсаар зүрх хөндүүрлэнэ

Ай үггүйхэн ичиж чамайг би таниагүй

Ахин учрах тавилангийн үүд хаалттай!!!

 

 Хаанаас ирээд хэзээ буцсан тэр хайр?

Хаашаа одож хэзээ ирэх тэр хайр?

 

Шүлгүүд

Санаа алдан дээш ширтэхүй

Саран дуугүй мишилзэнэ

Сайн ажваас чамайг тэнд л харлаа

Сарнаас чи бууж ирээд

Салшгүй  дэргэд минь байгаасай

 ***                ***                   ***

Өнгөрч одсон хэдий ч

Өнө мөнхөд орших

Өгүүлшгүй нандин хайрын тухай

Өвс шуугилдан хүүрнэнэ

Өрөвч сэтгэл зүсэрнэ

***                ***                   ***

Бодол урсах  сацуу

Бороо орж байх юм

Бороон шиврээнд зогсохуй

Намайг онож буй дусал бүхэн

Надад чамайг  мэдрүүлнэ

Бүхнээ түүнд л  зориулмаар

Бас асгармаар

Бороо чи юутай сайхан!!!

 

Эрэлд төөрсөн зүрх ...

Эрэлд төөрсөн зүрх  нууцлаг жингэнэх хонхноор цочирч

Эргэн эргэн бодолдоо хургаж  урагшлах цагийн эсрэг зүтгэнэ

Нэгэн үгэнд бүхэл сэтгэлээ багтааж ядан бүдчихдээ

Надаас аз жаргал нүүрээ буруулан холдсоныг  мэдээгүй

 

Хуй салхи бүхнийг хамаад явсан он жилүүдийн  тэртээд

Хэзээ ч билээ хэн нэгэн хайраа өгсөнийг бүдэгхэн санаад

Гунигийн дунд ганц гэрэл байсан нь итгэл гэдгийг ойшоогоогүй

Гомдоож зүрхэлсэний хариуд ийн мэдрэх  өвдөлтийг тэсэхгүй нь

 

Гэрэл бэлэглэнэ

Нарнаас цацраг авч

Нүүрэндээ баясал шингээлээ

Сарнаас гэрэл гуйж

Сэтгэлээ туяагаар нь чимлээ

Цэцэгсээс өнгө түүж

Цагаахан хүслээ будлаа

Шувуудаас жигүүр шилж

Тэнгэрт дураараа жиргэлээ

Салхин сэвшээнд шингэж

Содон аялгуу мэдэрлээ

Солонгын өнгөнд уусгаж

Санаагаа нэг ариусгалаа

Одоо тэр оддоос ч тод гялалзаж

Ойр хол бүхэндээ гэрэл бэлэглэнэ ээ

 

Үгс

Сэтгэлээс үгс

Сэрхийн нисэн гарч

Энд тэндгүй

Эргэн тойронд

Эрч үгүй хийснэ



Хэлж амжаагүй

Хэлхэж чадаагүй

Хэмжээ үгүй үгс

Хэмнэл үгүй урсана



Хийсвэр агаад

Хэрэн тэнэгч үгс

Хязгааргүйд даялсаар

Хэн ч үл сонсох

Хол тэртээд замхран одно

 

 

Чамдаа

Дөлгөөхөн харцтай чинь тулгарахдаа

Дэндүү ч гэмээр хөөрөх юм

Түвшин царайг чинь харах тусам

Туйлгүй ихээр баясах юм

 

Догдлох зүрхээн аргадахдаа

Дуу аялан явах болсон

Булгилах зүрхээ дарж ядан

Бодолдоо үргэлж тээõ болсон

 

Чамайгаа гэсэн миний сэтгэл

Хайрын ертөнцийн яруу итгэл

Хаврын цэнхэр бороон дунд

Чиний төлөө миний зүрх шатаж байна.


 

 

Хайр ба хавар

Зөн билэг биелэх мэт

Зол баяр амтагдана

Зүрхэнд сэрсэн мэдрэмж

Зүүдэнд даруй амилна






Үдэш хөөрсөн сэтгэл

Үүлэн дээр хөвнө

Уулзахын совин татаж

Учралын аялгуу эгшиглэнэ



Хайрыг хүсэмжлэх сэтгэл

Хаврын түрүүчээр урьхан

Дууч шувуухайн хоолойгоор

Дурлалаа дайж илгээлээ

 


 

Цэцэгт тал

Дэлбээ нээн баясах цэцэгсийн гоо

Дуулиант талыг солонгоруулна

Хүсэл цугларч сэтгэл сэргээсэн энэ газар

Хорвоод төгс тэр л амгалан оршино

                    * * *

Холоос дуудан гүн цэнхэртэх уулс

Хосгүй өнгөөр хэлхэн хүрээлнэ

Сэтгэл тогтож тааламж төрөхүй

Салхин сэвшээ содон уянга урсгана

                 * * *

Наран хөвөх тунгалаг тэнгэр

Намуун талыг гоёхон бүрхжээ

Бодол анирлаж бишрэл төрүүлэхүй

Би энд цэцэгсийн хамт жаргалтай...

                * * *

Сэтгэл

Сар мишээж одод бүжэх

Саруул шөнийн туяанд

Салхи наадна

Сэтгэл гэгэлзэнэ

                        * * *

Нар гэрэлтэж цэцэгс дуулалдах

Найртай өдрийн өнгөнд

Нуур мэлтэлзэнэ

Сэтгэл анирлана

                        * * *

Бороо намирч болжмор сэрэхэд

Будрах навчис гунигийн чимээ өгч

Бодолд хар цагаан үүлс зөрнө

Сэтгэл эмзэглэнэ

                        * * *

 

Яаж би чамайгаа хайрлахгүй байх юм бэ?

Сэтгэлийн толионд буусан чиний төрх

Санахгүй байхын аргагүй тодхон  гэрэлтэнэ

Харцны чинь дөлгөөнд уясч урссан би

Ханашгүй хүслээр ямар дүүрэн  ширтэнэ вэ?

Хэрхэн би чамайгаа  хайрлахгүй байх юм бэ?

                        * * *

Эгшин бүрийд  үргэлж санагдах чиний төрх

Эгэл даруу ч эрхэм сайхан үзэгдэнэ

Эрхгүй татагдсан эмзэгхэн  сэтгэл минь

Яасан ихээр догдлон чам руу  тэмүүлнэ вэ?

Яаж би чамайгаа хайрлахгүй байх юм бэ?

                        * * *

Зүрхэнд тусаж зүүд сэргээсэн чиний төрх

Зөрж өнгөрөлгүй  миний орон зайд учирсан

Дэндүү ч гэмээр сайхныг мэдрэхдээ

Чинхүү сэтгэл минь хичнээн их хөгжин бүжнэ вэ?

Чамайгаа би хайрлахгүй байхын аргагүй ээ....

                            * * *

 

Яруухан өглөө

Өнгө тунгалаг мэлтэлзэх нуурын эрэг дээр

Өглөөний нарны гялбаанд нүд гэрэлтэн зогсохуй

Өөдөөс нүүр илбэнхэн салхи зөөлөн үлээж

Өөрийгээ би аз жаргалтай болохыг мэдэрлээ

           ***              ***               ***

Нам гүмхэн эргэн тойронд аялж

Намуухан салхитай сэтгэл минь хөөрөлдөнө

Нуурын усанд буусан нарны туяаны тусгалд

Нэг л яруухан урсах аялгуунд уусан шингэлээ, би

Сэтгэлд хоногшсон мөртүүд 2

Д.Нацагдорж

Эгшин зуур боловч,

Түмэнтээ бодогдох бөгөөд

Хэзээ ба хаана гэж

Өчүүхэн хоёр зүрх өвдөнө

               * * *

Д.Нямсүрэн

Бороо орж байна уу даа, гадаа

Шивэрч байнаа бороо, зөөлөн шивэрч байна

Сэтгэлийн гунигаа орхиод би

Ширхэгнийх нь ганцхан дусал дотор

Сэмхэн ороод нуугдчих юмсан

                * * *

Ж.Болд-Эрдэнэ

Намуухан шөнө

Навчсаар бороо дусална

Надад уйтгар төрж

Нойр хулжина

Нисэж буй навчис сарны туяаг

Нимгэн нимгэнээр

Бие дээрээ түрхжээ

               * * *

Цас орсон үдэш орчинд гэгээ татаад

Царай чинь улаа бутарч нимгэрээд

Үсэн дээрх цасан ширхэгүүд чинь

Үзтэл цасан дээр ургадаг цэцэгс шиг байна

               
Яг ийм сарны цагаан цэцэгсээр

Янжилхамыг чимэглээд чамтайгаа зэрэгцүүлж

Хэн нь чухам уянгын тэнгэр болохыг

Хэлэлцэж мөрий тавьсан ч алдахааргүй байна

                         ***

Ж.Батцэцэг

Санд мэндхэн ирж, өдөр хоногууд энгэр задгай одно

Салхи сандруухан залгиж, зэгс цоорын аялгуу гаргана

Сарны туяа чиний миний царайг ялгалгүй гэрэлтүүлнэ

Санаа алдахад л харин чи миний адил байсангүй

                                 * * *

Х.Тэргэл

Чи надад дэндүү дурласан болохоор

Чин үнэндээ хүлцэнгүй боол минь болохоор

Чиний чичрэн байх уруулыг харахаар

Шөнийн тэнгэрийн саран мэт би бардамхан гэрэлтдэг

                                * * *

 

 

 

 

М.Задорнов " Өдрийн тэмдэглэл" шог өгүүллэг

Михаил Задорнов

                                                         ӨДРИЙН ТЭМДЭГЛЭЛ
                                                              

                                                              20 насандаа
Тамхиа хаяна.
Аркашкагийн нэгэн адил англи хэлний дамжаанд суралцана. Номын сандаа өөрийн орны болон гадаадын уран зөгнөлүүдийг цуглуулна.
Өөртөө 48 размерийн өвлийн хүрэм оёно. Дээд талын хоёр шүдээ ломбодуулна. Үүний дараа Оляг гэрлэе гэж гуйна, эс зөвшөөрвөл Катятай гэрлэнэ. Одон бөмбөгөөр хичээллэж байгаад хотын шигшээд орно. Дараа нь олон улсын тэмцээнд оролцоно.
Аав, ээж, эмээ нартаа одон бөмбөгийн хувцас авчирна. Гэхдээ хамгийн гол нь нэг их хүч гаргалгүйгээр дээд сургуулиа төгсөх хэрэгтэй. Яагаад гэвэл хамт суралцагчид маань улаан диплом цэнхэр нүүртэй байснаас цэнхэр диплом улаан нүүртэй байсан нь дээр гэцгээдэг юм даа.

                                                               30 насандаа

Агаар дамжуулах хоолойн зураглалаа аль болох хурдан дуусгана. Тэгвэл Аркадий Парисийн бага хурлаас ирээд намайг ахлах инженер болгох байх.
Тамхиа хаяна.
Дээд талын хоёр шүдээ авахуулна. Өөртөө 52 размерийн өвлийн хүрэм оёно. Өглөө бүр цэцэрлэгт хүрээлэнд хагас цаг гүйнэ. Шинээр авсан одон бөмбөгийн хувцастайгаа байнга зогсоо байхгүйн тулд жаахан турна аа. Толь бичиг ашиглан чөлөөтэй уншиж чадах хэмжээнд хүртэл англи хэлээ сурна.
Настягаас эвтэйхэн сална. Хөрөнгөө яг тэнцүү хуваана, өөртөө - байр, тавилга, номуудаа...үлдээнэ. Түүнд хүүхдүүд болон эмээг...
                                                               40 насандаа

Зураглал хэдий алдаатай байсан ч агаар дамжуулах хоолойгоо аль болох түргэн угсарна. Тэгвэл Аркадий Ромын их хурлаас ирээд намайг ахлах инженер болгох байх. Өлөн байхдаа хоёроос илүү тамхи татахгүй. Дээд талдаа хоёр шүд хийлгэнэ. Доод талын дөрвөө авахуулна. Хүүхдүүддээ өвлийн богино хүрэм хийж өгнө. Номын сангаа дэлхийн уран зохиолоор баяжуулж, жилийн дотор уншиж дуусгана.
"Англи-орос толь бичиг" ашиглан чөлөөтэй уншиж чадах хэмжээнд англи хэлээ үзнэ. Цана худалдаж авна, бас өглөөгүүр тагтан дээрээ хагас цаг гүйж байна аа.
Зун эхнэрээ Балтийн тэнгис, мөн мэдрэлийн эмчид хүргэж өгнө. Эзгүй байх хугацаанд нь байрандаа засвар хийж, ханын цаасаа шинэчилнэ.
                                                               50 насандаа

Зураглал болон угсралт алдаатай болсон хэдий ч агаар дамжуулах хоолойгоо ажиллуулна аа. Хэрэв амьд байх л юм бол ахлах инженерээр томилохыг шаардана. Том хүүдээ 54 размерийн өвлийн хүрэм авч өгөхийн тулд мөнгөө цуглуулна. Далимд нь өөртөө ноосон бээлий...Намар болохоор мөөг дарж, бүх хаалгаа модоор гадарлана. Эхнэрийнхээ цалинг хадгаламжинд хийж яваандаа машин авна. Хэрэв машин бүтэхгүй бол "Запорожец". Юу ч боллоо гэсэн оноос эхлэн тамхи сорохоо л болъё. Анагаах ухааны нэвтэрхий толь захиална. Унтахынхаа өмнө цай ууж заншина. Гэхдээ чихэргүй бас хандгүй.
Англи хэлээ хүүгийн Гүржээс авчирсан одон бөмбөгийн хувцсан дээр бичсэн зүйлийг уншиж чадах хэмжээнд сурна. Зун Москва орчим руу эхнэртэйгээ явна. Тэндхийн ойгоос Аркадий Михайловичийн авчирсантай төстэй ямар нэгэн модны дархи авчирна. Түүнийг үүдний өрөөндөө тавиад өглөө бүр ажилдаа явахдаа өшиглөж байна.
                                                           60 насандаа

Ач хүүгээ англи хэлний сургалттай цэцэрлэгт оруулна. Тэгээд түүнтэй хамт хэл сурч эхэлнэ. Өглөө бүр тагтан дээрээ босож суух дасгалын тоогоо гуравт хүргэнэ. Хүүгийнхээ төлөө шүдний сайн эмчтэй танилцана. Сүүлчийн удаа тамхиа хаяхыг оролдоно. Аркадий Михайловичтой эвлэрэх хэрэгтэй. Түүгээр дамжуулан эхнэрээ сайн үйлчилгээтэй эмнэлэгт хэвтүүлнэ. Харин "Запорожец"-ээ их засварт өгнө. Эхнэрээ эзгүй байх хооронд нь ханын цаасаа сольж, тагтан дээр түүний дуртай алаг нүдэн цэцгийг тарьж, хаалганы хонхоо " ку-ка-ре-ку" гэж дуугардаг хонхоор солино. Хуучирсан агаар дамжуулах хоолойгоо гал тогооны өрөөндөө байрлуулж, бүх утаа, хиншүү хажуугийн айл руу туугдан орж байхаар угсарна. Өөрийн хүсэлтээр тэтгэвэрт гарна. Урьд нэгэн цагт Балти орчимд бидэнд байсан шиг тийм жижиг байшин хотоос гадагш худалдан авна. Тэгээд эхнэрээ эмнэлгээс гарахаар нь тийшээ хамт явна. Харин энэ үед хэн нэгнээс Толстойг гуйж авахаа мартаж болохгүй, түүнийг хэзээ нэгэн цагт унших хэрэгтэй юм шүү.


                                                               70 насандаа

                                               Өдрийн тэмдэглэл дэхь сүүлчийн бичээс

Өчигдөр би 70 нас хүрлээ. Аркадий, Валя хоёр ирсэн юм. Хорьтой юм шиг л хөгжилдөв. Аркадий Парис, Венец, Неаполи гээд л олон хотын тухай их зүйл ярив...Гэвч, тэр бүхэл оройжин надад атаархаж байсан нь сонин зүйл байв. Учир нь би гайхамшигтай зохион бүтээгч байсан юм чинь. Тэр хэчнээн оронд очсон байлаа гэсэн манай гал тогооны өрөөнд байдаг шиг тийм зүйлийг насандаа үзээгүй юм.

 

 

                                                                                                                     Орчуулсан Серенада

 

Billy Elliot - I love To Boogie

Дөрвөн мөрт

 

Зүг зүгт тэнүүчлэн бэдрэх зүрх сэтгэл минь

Зөн билгээн дагаж  зүүдний учиг тайлахаар одмуй

Холыг  үл ажран хэсүүчлэх хонгор сэтгэл минь

Хорвоог бүхэлд нь нэгжин  хүслийн харгуйг эрмүй

 

Proud Mary

Гуниглал

Саруулхан шөнө санаа алдан

Чимээгүйхэн төрсөн гунигаа аргадна

Сэтгэлээс минь тасарч одсон бодлууд

Чанд тэртээ нисэж үзэгдэх  юм


Намуухан шөнө бодолд дарагдан

Нууцхан сэрсэн уйтгараа тайтгаруулна

Хүлээснээс алдууран хөврөх бодлууд

Хол тэртээ хийсэж харагдах юм


Тэмүүлсэн сэтгэл минь

Тэрүүхэндээ зогсжээ

Тэнхэл ч үгүй болсон

Түүнд одоо юу  хэрэгтэй бол?

 

Сэтгэлд хоногшсон мөртүүд 1

Б.Явуухулан

Нүд булаам сайхан бүсгүйг олж хараад

Нэг ч үг солилгүй олны хөлд алдах нь

Сайхан санаа сэтгэлд гэнэт сэрхийн ороод

Шүлгийн бадагт үлдээгүйгээс юуны өөр!

Ш.Сүрэнжав

Сэтгэлийн ганц амраг минь

Гурван зуун жар хоногийн цаана сууна

Сэмхнээ түүнд очьё гэтэл

Зүүднээс өөр морьгүй

 С.Дамдиндорж

Гүүрэн дээр би зогслоо

Гүн их усны урсгал харуусал байлаа

Гүүрэн доогуур он цаг урслаа

Гүймэгхэн долгионд нь урсчихгүй

Бүдэгхэн зураг минь залуухан байлаа

Ж.Лувсандорж

Гэр-элт гудамжаар

Гэр-эл цацруулан

Гэр-тээ харихад нь

Гэр-гийв

Гэр-элт бүсгүй

Гэр-эл зүүдлэн нойрсов

Тэр-энд жигүүр бэлэглээч....

Д.Урианхай

Галын дөл шиг

Ганц улаан навч

Намрын салхинд тасраад

Тэнгэр өөд хийсэж явна

Би уулын бэлрүү

Уруудаж явахдаа зөрлөө

 ***       ***       ***

Хоёр дуугүй шувуу

Өөд өөдөөс дуугай нисэх нь

Учрах ч юм шиг, зөрөх ч юм шиг

Харахаас нүд хальтраад ...

  ***      ***             ***

С.Билигсайхан

Харанхуй дээгүүр нисэж явна

Гэрэлт далавч минь чи юм

Харанхуй дундуур урсаж явна

Гэрэлт давалгаа минь чи юм

Харанхуйн дэргэд ганцаардаж сууна

Шаналах зүрх минь чи юм

Харанхуйн гүнд төөрч явна

Гэрэлт зүг минь чи юм

    ***                  ***                ***

 

 

Ш.Уянга Гунигийн дуу

Ш.Уянга

Цээжинд зангирсан гуниг гэнэт биежээд

Цийлгэр усанд хувилан нүд бүрхээд

Ганцхан дусалд хумигдан ухархайд тогтоод

Гашуун зам татуулан бөмбөрч одох нь ээ...

Алив азнаач, дусалхан гуниг минь

Арав таван үг солъё доо

Альхан насны минь алдааг сануулж

Асгаран одохоор завдана вэ чи?

Хайрандаа багтарч

Зуны үдэш бүдчиж явсан нөхөр чинь

Харцнаас чинь асаж

Зулын гол шиг дүрэлзэж явсан нөхөр чинь

Харин өнөө ингэтлээ юунд гутарч

Харих замаа ч олохгүй төөрөв дөө...

Ээжий аав нэгэн цагт тэнгэр бурханаа халиад

Эмээлийн ганзаганд хүрсэн хүүгээ орхиж одсон

Ижил хоёр бүүргэнээс нь татаж мордох тэнхээг

Энэ биеийн ухаан хүчинд даатгасан

Цацал найман ганзагат  хүрсэн байтлаа

Мордож чадаагүй миний хохь ...

Замбуулин хорвоод төрсөн байтлаа

Мохоо санаагүй сэтгэлийн минь хохь оо...

Ёроолгүй сайхан сэтгэл гэгч үгүй л

Ёзооргүй мунхаг ухаан гэгч үгүй л

Нөхрийн манлай байвч эгчээс минь яахин дээрдэхэв?

Нүүдэл салхин байвч энэлэнгээс минь яахин гэтэлгэхэв?

Долоон бурхнаас уяатай миний найман ганзага минь

Доройтоод сэхэхийн цагт одны чинь тоо тэгширнэ ээ.

     * * *                    ***                              ***

Бэхийн хар гэзэг салхи татаад өнгөрөх юм

Бийрийн уран нуруу харц татаад өнгөрөх юм

Алиа жаахан Янжинлхам нүд ирмээд өнгөрөх юм

Айлын эгч Янлинхуар нүгэл даллаад өнгөрөх юм

Анх учирсан үдэш бүүдийсхийгээд өнгөрөх юм

Алаг хоёр нүд чинь тормосхийгээд өнгөрөх юм

Ай Нанайн эгшиг цангинасхийгээд өнгөрөх юм

Ардын дууны гуниглан хангинасхийгээд өнгөрөх юм

Санан санан гансрахад санааны үзүүр нулимстай

Саруулсаж нэгэн гэмшихэд салхины түрүүч алчууртай

Уяран хайлан санагалзахад зүүдний учиг алдраад

Уужирч нэгэн гэгэлзэхэд зөн совин аргадаад

Ай Нанайн эгшгийг дахиад нэг сонсохоос нааш

Аяга аяга гуниг алган дундаас явахгүй нь...

     * * *                     ***                        ***

Гав ганцхан тогоруу тэнгэртээ эргэнэ

Гангинах ч үгүй, гунганах ч үгүй тэрүүхэндээ л  эргэнэ

Ганихарсан орог сүүдэр нуураа түшиж эргэнэ

Ганцаардсан амьтны нулимс мэлмэрэх мөргүй эргэнэ

Тэнгэр газрын хооронд тэнэмэл тогоруу уймрах мэт

Төрөх үхэхийн хооронд хүмүн заяа холхино

Тоосон дунд эргэх тогоруун нулимс-сүүдэр мэт

Торойх төдий амь бие ертөнцийн ачаанд түүртэнэ

Зэвхий намрын жавраас "цаг"-тай юм шиг амжиж

Зэлээ татсан тогорууд халуун "зүг" рүү хошуурахад

Гав ганцхан тогоруу тэнгэртээ юунд үлдэв?

Газрын нуураас уйдаж тэндээ юунд үлдэв?

Зүг, цагаа дагаагүй тогоруун зовлонг яалтай

Зүйтэй үгэнд дасаагүй тойруу үйлээн яалтай...

      * * *                      ***                           ***

Од бүхний зарлиг дор нэгэн амь орогнож

Он цагийг хөтлөн хөх тэнгэрт нүүдэллэнэ

Шүдэнз зурах шиг гялсхийн мөрөн дээгүүр даялж

Шүтээний мөнгөн цөгцөнд зул барин унана

Сүүлчийн өдөр ирэхэд миний од бас харвана

Сүүн замын энгээрх мэлмэрсэн одод гашуудна

Битүүний ганцхан шөнөөр хагацал үл үзэх

Билгийн цагаан саран гэрлээ өргөсөөр хоцорно

Өдрөөн даадаг зулыг

Хэн надад асаах бол?

Өөрийн минь дуртай дууг

Хэн залгаж дуулах бол?

Дутуу амьдарлаа гэхэд дуугаа бүтэн үлдээхсэн

Дундуурхан ханиллаа гэхэд дурлалаа үнэнч үлдээхсэн...

 

      ***                        ***                       ***

 

 

 

 

 

 

Сарыг хараад....

 

Сарыг хараад сэм санаа алдаж тэр

Сэтгэлийн нууцаа шивнэн үлдээжээ

Нар мандан  өглөө болоход

Над дээр хайрын  шувуухай ирлээ

Саранд үлдээсэн түүний зурвас

Санаанд оромгүй  биелэлээ оллоо...

 

Б.Одгэрэл Шүлгүүд

Б.Одгэрэл

Гадаа хөлийн чимээ гарахад чамайг л гэж бодном

Гадуур минь өнгөрөх явуулын улс хичнээн их вэ!

Yдшийн цагийг үүднийхээ дэргэд үднэм

Yс хийгээд өвсний их гэдэг худлаа юм

Yдэш гэдэг хичнээн их вэ!

Сэм сэмээр навчис эргэлдэн хийснэ


Сэтгэл зүрхний хөндүүр цаг өнгөрөхөд сарнисангүй


Шарласан навчсыг би гудамжнаас түүн нандигнаад


Шаналал гунигаан өнөөдөр ер бусын болгов.... 

 

             ***                               ***                         ***

 

Уулзах юм болов уу

Уянгын  хөгжим чихнээ сонсогдохуй

Уяхан сэтгэл гэгэлзээд ирлээ

Учралт тэр минь ойрхон байх нь

Удахгүй түүнтэйгээ уулзах юм болов уу...

         ***

Хөнгөн аяз эгшиглэхүй дор

Хүлээсэн сэтгэл догдлоод ирлээ

Хүсэлт тэр минь энүүхэнд байх нь

Хурдан түүнтэйгээ уулзах юм болов уу...

           ***



 

(Нийт: 37)